Powiew wiosny, ciepło nadchodzi, moje (ambitne) plany na wakacje :)

Wiecie co... Ostatnio przypadkiem trafiłam na filmiki na youtube chłopaka, który jeździ po świecie właściwie non stop. Ma pracę zdalną, więc pracuje i podróżuje, tak w wielkim skrócie. Bywa w krajach bardzo ciepłych, kolorowych, ciekawych (nazwa jego kanału: Programista na wakacjach - mega fajny, polecam, polecam, polecam!). 

I tak Wam powiem, że miałam obejrzeć jeden film, który docelowo mnie zainteresował, a obejrzałam już chyba wszystkie i chyba obiecuję, że kiedy przyjdą do nas serio letnie temperatury, to od 8. rano będę siedziała w ogrodzie :D.  Będę siedziała, podziwiała piękno i spokój natury, wsłuchiwała się w dźwięki płynące z puszczy. To wszystko będę dopełniała treningami, aby podtrzymać moją fenomenalną (hahahha) formę. Nie umknie mi żaden promień słońca. 


Ok, to brzmi w sumie zabawnie, ale oddaje zmęczenie szarością. Ogólnie jestem osobą, która ma w sobie dużo pozytywnych emocji, kocham śmiać się tak, aż mnie skręca, żartować, po prostu lekko żyć :D ale jednak skądś potrzebuję czerpać tę siłę. No i kiedy brakuje mi jej w moim środku, to poszukuję jej na zewnątrz. Mam za sobą kilka fatalnych lat, niejednokrotnie byłam zrozpaczona. Niewiele osób o tym wie i szczegóły zostawię dla siebie. Ale w tym dnie, którego doświadczałam, zaczęłam uczyć się doceniać dar życia. Dosłownie. Jest taki cytat, ja go jedynie sparafrazuję, że niektórzy pragną tego, co ty masz za darmo. Obecnie mój poziom pędu za wielkimi osiągnięciami wynosi ZERO. Bardzo dużo siły i inspiracji szukałam i nadal szukam wśród silnych i pozytywnych ludzi, wśród muzyki oraz z natury. Brzmi nieco dziwnie, ale naprawdę kiedy czasem patrzę na niebo, to odpływam. Kiedy słyszę już pierwsze ptaki nad ranem, to mam ochotę zapomnieć o całym świecie i ich słuchać. Do oderwanych od rzeczywistości romantyczek nie należę, ale do wielbicieli spokoju, prawdziwej, wewnętrznej siły i natury, owszem :D 


Może w związku z tym w ostatnich latach tak pokochałam złoty kolor. Kiedyś nosiłam tylko srebro, więc ewidentnie coś jest na rzeczy :)  Kółeczka w obu bransoletkach wykonane są z pozłacanego srebra. Z kolei gwiazdki, które mają kolor różowy, to hematyt.








Filmik :) ode mnie dla Was sprzed dwóch dni.





Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czego nie wiedziałam mając 20 lat, a wiem mając 30

Obraz
1. Że w wieku lat 30 nie jestem w stanie wziąć nawet jednego bucha papierosa, nie mówiąc już o wypaleniu całego. 2. Wiem, żeby nie słuchać innych, a zwłaszcza tych radzących. Zaobserwowałam, że osoby, które oceniały mnie, próbowały radzić, NIGDY same nie zastosowały się do rad, które próbowały mi dać. 3. Nie wiedziałam, że z tyloma osobami będę żyła przez jakiś czas dobrze, przyjacielsko, po czym dzisiaj nawet z nimi nie rozmawiam. 4. Że w wieku 30 lat nie jest się starym. 5. Nie sądziłam, że zacznę naukę innego języka niż angielski. 6. Że będę potrafiła zrobić pompkę. 7. Nie muszę się kolegować ze wszystkimi, bo NIE CHCĘ i nie wszędzie ze wszystkimi będę się tak samo dobrze czuła. Że nie muszę spotykać się z ludźmi przy których czuję się źle. 8. W wieku 20 lat nawet przez chwilę nie pomyślałam, że w wieku 30 lat zapomnę o moim kompleksie jakim były nogi... Dawniej dziewczyny,  z którymi szłam do klubu, mogły iść  w spódniczkach, a ja nigdy przenigdy - tylko ...
Czytaj więcej

2019 - co mi po tobie zostaje?

Obraz
Napisanie tego tekstu chodziło mi po głowie kilka dni.  Kończy się rok, który był dla mnie powiem Wam trudny. Pierwszy raz w życiu poczułam co to znaczy mieć "pod prąd".  Co to znaczy, że naprawdę się nie udaje. Że nie idzie. Z drugiej strony, jak mam coś napisać, udostępnić, zawsze mam myśli na temat tego, "czy warto"  pokazywać prawdziwszą siebie. Czy się uzewnętrzniać? Jak mocno? Są tacy, którzy udostępnili ostatniego posta w 2012 i żyją. Tylko czy ja tak właśnie chcę żyć XD haha No nie. W takim razie jaki był dla mnie ten rok, czego się dowiedziałam, co mi się potwierdziło, a może co odkryłam. 1. Czas mija bardzo szybko. Ile setek razy rano szłam do pracy, odczuwałam stres przed tym co mnie czeka. Myślałam, że dziś nie dam rady, że ja tam po prostu nie chcę iść. I owszem, bywało i bywa różnie. Raz w porządku, innym razem nieprzewidywalnie, niesamowicie męcząco... tylko że już jest dawno po tym wszystkim. To i tak wszystko minęło. Ile razy miałam naprawdę...
Czytaj więcej